FEMTRAK – Dünya Dişidir, Dişi Dişlidir.

İSTEK

İSTEK Duygularımın akıllıca öldürüldüğü       bir gündü   Kalbimin ayakları olabilseydim Kaçıp giderdik yanından   Durdum ve sessizce dinledim Her bir sözcük ölmüş bir istek Her bir bakış ışıksız mağara Her bir dokunuş öpüşsüz  bir gün-dü   Hakkını verdik mi ne Bu veda düellosunun. Sevinç İnanöz

YOL

Edebiyatla dopdolu, yoğun emek çalışmalara gark olmuş, unutulmaz sohbetler ve en çok da şiirlegeçen çeyrek asırlık dostluğumuz boyunca üzerimden yardım elini asla çekmeyip bana öğretmenlikyapmayı sürdürmüş, Almanya’dan her gelişinde bana çikolata getiren bir dostum, 19 Şubat, 2025tarihinde bu dünyaya gözlerini kapayan Nida Öz hakkında ömrümün kalan günleri boyuncakoruyacağım anılarımdan birini aktarmak istedim izninizle. Evet, öğretmenimdi; […]

YENİ, FREN- GAZ

Ta ne zamandır anlaşılmıyorum(z) Değil mi ki öyle ama Böyle söylemeyi de cesaret sever Sever asliyle dövüşenleri öfke-kin(siz) Ağlama Behçet bana Ben Yeninin kaçıncı yenisiyim abi bu zamanda Ben kimim ki hem Bilmem artık Ama deli (!) çocuklar gülüyor işte Asdfkjasdfklaskdfljlşç…Random- gülmek bana yakışır mı ki Hiç zorlamadım kimseyi bugüne kadar Kelimeler ne kadar zorlar […]

GÜLBAHAR HEMŞİRE

GÜLBAHAR HEMŞİRE  Züleyha Akın   Bir ilkbahar sabahında annesinin çığlıklarıyla dünyaya gelmişti. Adını, gülsün diye Gülbahar koymuşlardı. Hastane duvarlarında başlayan yaşamının kendisini nerelere sürükleyeceğini bilmeden yaşama tutunmuştu.  İyi bir çocuk, öğrenci, mesleğinde başarılı, ileri yaşlarda anne, çevresiyle iyi iletişim kuran dost, arkadaş olmak gibi alanında en başarılı olmak gibi bir derdi vardı.  Ancak bu hiç […]

Bıyık (68 KUŞAĞI’NIN ANISINA)

(68 KUŞAĞI’NIN ANISINA) Aynullah Akça Bıyık Beni Stüdyo Abdi’ye çeken fotoğraf sanatından çok oradaki devrimci coşkuydu. Abdi ve çevresi hakkındaki olumsuz düşüncelerimi çoktan unutmuştum bile. Şimdi o düşüncelerimden utanıyordum. Benim yerim onların yanındaydı. Böyle akıllı, bilgili, kültürlü yurtsever insanların yakınında olmayı, onların ayak işlerine koşturmayı bile bir mutluluk vesilesi sayıyordum. İşlerimi öyle ayarlardım ki akşam […]

27 Mart ve Hayata dair

Geride bıraktığımız 27 Mart’a ve hayata dair…   Hayatın sanattan ibaret olduğu bir dünya hayaliyle başlayayım yazıma.    Her 27 Mart’ta Süreyya Karacabey’in “alternatif” tiyatro bildirisini beklerim. Bu sene de çok güzel bir yazı yazdığı için onun yazısından bir alıntıyla başlamak istiyorum.   İşitilmeyen sesleri duyulur kılacak replikleriniz, ortak bir iyinin üreteceği ümidin içinden geçtiğinde […]

Hadro

Anılarına yer bulabildiğin mekândı memleket. Havanın ıslak toprak koktuğu zamanlardı. Toprağın ve yaprakların rengi aynıydı. Ufuktaki kızıllık yerini zifiri karanlığa bırakmıştı. Ay, tek ve çok daha parlaktı.   Karanlıkla yalnızlık birbirinin öteki adıydı. Tasasız uyuduğum evler geldi aklıma. İp gibi uzayıp giden yollar geliyordu aklıma.  Orada yıllardır dağ başlarında yakılan çoban ateşlerini harlamak için dağları […]

ZÜLEYHA’NIN YUSUF’U (YUSUF İLE MENOFİS)

Yazar kadrosunda yer almaktan onur duyduğum FEMTRAK Dergisi’nin Nisan – 2025 sayısı için umut’a ilişkin yazı yazmayı düşündüğümde, kendi kendime konuşmaya başladım. Ülkemde ‘umut’un kırıntısı bile yokken ben nasıl yazı yazacaktım. Çok eski yıllarda Ankara Çağdaş Sahne’de ve daha sonra Ankara Sanat Tiyatrosu’nda kapalı gişe oynayan Nazım Hikmet Ran’ın kaleme aldığı ‘Yusuf ile Menofis’ isimli […]

Zehra İpşiroğlu’na Mektup

İstanbul, 02-04-2025 ‘’KAVGAMIZIN ŞEHRİ’’ İSTANBUL’A HOŞ GELDİN  Sevgili Zehra, Sana yazmaya başladığım şu sıralarda senin de İstanbul’a gelmek üzere hazırlandığını tahmin ediyorum ve çok sevinerek bu mektuba başlıyorum. İlk kez senden önce yazıyorum çünkü sen yolda olacaksın ve büyük olasılıkla yine uçaktayken yazacaksın. Ben başlayayım sonra senin mektubunu da cevaplarım çünkü bekleyemeyecek kadar içim kıpır […]

Tijen Savaşkan’a Mektup

                                                                                                                             Gökyüzü, 3 Nisan 2025   Ataerkilliğin sivri dişlerine karşı tiyatro   Merhaba Tijen Yine gökyüzündeyim, Köln’den İstanbul’a doğru yol alıyoruz. Bu kez heyecan ve gerilim dolu bir İstanbul bekliyor bizleri. Son bir haftadır Almanya’daki haberlerin ve tartışmaların başında hep  İstanbul’daki protestolar geliyordu. Ben de ağlama gülme, umut umutsuzluk gibi karşıt duygular içindeyim hepimiz gibi.  Ataerkilliğin […]