A song vowed to Rose BundyLyrics to ‘Paragon’
A song vowed to Rose BundyLyrics to ‘Paragon’ A song vowed to Rose BundyLyrics to ‘Paragon’ A song vowed to Rose BundyLyrics to ‘Paragon’ A song vowed to Rose BundyLyrics to ‘Paragon’ you’re a ghost not only in my dreams torment my flesh all I can do is weep you know I didn’t want to […]
BARDAK
– Bir bardak su verin küçük hanıma, benim odamda oturup 5 dakika beklesin. Hemen ilgileniyorum. 7 yaşında, mahallemizin karakolundayım. Üzerimde ilkokul birinci sınıf siyah önlüğüm, beyaz dantelli külotlu çorabım, omuzumda kırmızı okul çantam, elimde de sıkı sıkı tuttuğum kırmızı beslenme çantam ve ayaklarımda kırmızı ponponlu ev terliklerim… Zaten olay da öyle başladı! Kendimce, birinci teneffüs […]
SON YAPRAK
Başkent, 2005 yılının sonbaharında bize, yılın en soğuk günlerini yaşatıyordu. Yeni bir konuta taşınmıştım. Burası dubleksti ve küçük de olsa bir bahçesi vardı. İlk kez bir apartman dairesinden bağımsız bir konuta taşınmak gerçekten sıkıntılı bir durumdu ve ben henüz sorunların başındaydım. Tapuyu aldıktan sonra ilk iki ay tadilat işleriyle uğraşmak zorunda kalmıştım. İçlerinde düşünce anlamında […]
Sert bir süreçten geçiyoruz
“Cüce Şubat” derdik eskiden. Bu yıl cüce değil. 29 Şubat tarihinde doğanlar dört yıl sonra nihayet kutlayacaklar doğum günlerini. Hep düşünmüşümdür, ayların, günlerin, yılların ve hatta sınırların biz insanlar olmasak bir anlamı ve adı olmayacaktı. Zaman akıp gidecek, doğal olaylar, yağmur, kar, fırtına, yer sarsıntıları, volkanik patlamalar doğal akışını yaşayacaktı. Evet, insan eli üretici, aklı […]
Acının Tonu – Öyküresim
FELLİNİ VE TATLI HAYAT
Roma’ya giden ve Aşk Çeşmesi’ni gören sinemasever birinin Tatlı Hayat filmini ve Anita Elberg’i hatırlamaması mümkün değildir. Ben de oraya gittiğimde elimde Anita Ekberg’in çeşmenin sularına daldığı fotoğraf ile kendi fotoğrafımı çekmek için çok uğraştım. Fellini’nin yazının başlangıcında dediği gibi turistler çeşmenin etrafında fotoğraf çekebilmek için birbirleriyle yarışıyorlardı. Çeşmenin heykelleriyle, onların ne anlama geldiğiyle ilgilenen […]
Sesimizi duyan var mı!” DEPREMİN ACI GERÇEĞİ
… ve üzerinden bir yıl geçti Yer sarsıldı saat sıfır dört onyedide yedi nokta yedi şiddetinde ( ki 500 atom bombası ya da 50 milyon ton dinamit patlatılmış gibi aynı anda, ) altmışbeş (rakamla 65) saniye sürdü yerin o müthiş sarsılması. kimi uykusunda, kimi uyanıp öldü, kimi saatlerce, kimi günlerce bekleyip öldü, şehir […]
6 Şubat depreminin üzerinden bir sene geçti.
Acılar, zaman o günde durmuş gibi yoğun. Dinmiyor. Çünkü o acılara duyarlı, sorumluluk sahibi ‘sorumlular’ olmadığı sürece, hesap verilmediği sürece, ihmali olanlar hâlâ etrafta bir şey olmamış gibi gözlerinin içine baka baka dolanırken, bir yıl geçmesine rağmen hâlâ çadırda yaşayanlar varken, gerçekten zor. Ölümün, kayıpların, yoksulluğun, evsizliğin, geleceksizliğin sonunda, yüreklerin yakıcı acısını soğutacak şefkat yerine […]
SESİMİ DUYAN VAR MI?
6 Şubat 2023 tarihinde yaşadığımız depremin üzerinden 1 yıl geçti. Bu sabah, depremde kaybettiğimiz canların yakınlarına mektup yazmak geçti içimden. Aklıma yıllar önce izlediğim “Er Ryan’ı Kurtarmak” filmi geldi. O filmin finalinde, savaşta öldürülen Ryan’ın ailesine yazdığı mektup vardı. “Hanımefendi size yazdığım bu mektup hiçbir şekilde acınızı hafifletmeyecektir. Ancak…” diye başlayan o mektup filme damgasını […]
Ece
2006 Prag, Charles Köprüsü. Bu fotoğrafı çekerken kucağında taşıdığı kuklaya çok benzettiğim o kadının aslında sıradışı bilinmeyen yüzünü özenle koruyup onu kucakladığını ve gizemli benliği ile bütünleşmeye çalıştığını hayal ettim. Fotoğraf ilk defa 2007 yılında kadın fotoğrafçıların Bursa’da Günyüzü Kadın Dayanışma Derneği yararına düzenlediği bir açık arttırmada satıldı. Fotoğrafı hikâyesinden etkilenerek satın alan kişi Ece […]