Annesi Çalışan Çocuğun Ağıdı
Attım. Boyalar ne işe yarayabilirYalnızlık için karadan başkaHangi rengi kullanabilirimKuru masa, donuk tavan, somurtuk halıSolgun durmalı resimlerim Pencerem kuşları çekmiyorSoluğu azaldı nergislerinÜç tarak olsa taranmaz Yuku-Lilinin saçlarıBen annesi çalışan bir çocuğum Yollarda damlarda eski yazdan kalmaMavi çizgileri kar gelir kapatırSustum. Sevincin sesleri deBir iki deneyip susacakDuvar diplerinde kedisel çığlıklarBahçelerde çirkin kasımpatları açmalıdır Yollarda damlarda eski […]
YARIM KALAN BİR HİKAYE; KÖY ENSTİTÜLERİ
Geçtiğimiz yaz bir kitap fuarında babamın da mezunu olduğu “İlyas Küçükcan- Ülkeye Adanmışlıkta Köy Enstitüleri ve Çifteler Örneği” kitabıyla karşılaşmak beni çok heyecanlandırmıştı. İnsanın yıllar sonra babasının ismine bir kitapta rastlaması, babasının çocukluğuyla tanışması, hayatının en önemli dönüşümlerine tanıklık etmesi ve birlikte büyümesi tuhaf bir duygu, hem hüzünlü hem sevinçli… Bu 17 Nisan Köy Enstitüleri’nin […]
İYİ’NİN KÖTÜLÜĞÜ
Karda çıplak ayak yürüyordu çocuk… Bir de görünsün diye pantolon paçalarını dizine kadar kıvırmış… Sanki memleketin bütün kapılarında pabuçlar çifter çifter durmuyor. “Yahu çalsın mı?” Tabi çalsın! Sokakta kar olacak da, benim ayağımda pabuç olmayacak da, bi kapıda altı tane pabuç duracak da, ben de onlardan birini araklayıp, kangrenle arama mesafe koymayacağım… Geçiniz arkadaşım! Zaten […]
Yeni Romanı “Toprağım Teos Can Suyum Ege” Üzerine Celal Özcan’la Bir Konuşma
Celal Özcan Hocamın Anısına saygıyla… “Denize bıraktığım çiçek değil, karanfil kokusu / Emanetim sende, yüreğim sende ey mavi su”… “İstafiller Oldu mu” adlı öykü kitabında, bizlere 14 öykü sunuyordu öykü ve roman yazarı Celal Özcan. Kitabında yer alan “Hayata Neşe Güneştir” adlı öyküsünün girişindeki dizelerde şöyle sesleniyordu: “Denize bıraktığım çiçek değil, karanfil kokusu Emanetim sende, […]
OLIVER TWIST
Oliver Twist İngiliz edebiyatının ve çocuk edebiyatının klasiklerindendir. 1909 da sessiz film olarak ilk uyarlaması yapılan roman, 1948 de David Lean tarafından çekilir. 1968 de de Carol Read bir müzikal olan ‘Oliver!’i çeker. Televizyon ve canlandırma uyarlamaları ile yaklaşık yirmi kez beyazperdeye yansıtılan Oliver Twist vazgeçilmez bir klasiktir. Vazgeçilmezliğini, evrensel olan yoksulluk öyküsünden ve iyi […]
ÇOCUK OLMAK ZORDUR
Dünyanın çok zor günlerden geçtiği pandemi sürecinde sığındığım liman filmler ve kitaplar oldu. Evde kalmaya mecbur olduğumuz günlerde arşivime attığım pek çok film gün yüzüne çıktı. Çıplak Çocukluk (L’Enfance Nue, 1968) bu filmlerden biriydi. Fransız yönetmen Maurice Pialat (1925-2003) çok sayıda kısa film ve kısa belgesel çektikten sonra ilk uzun metrajı olarak Çıplak Çocukluk filmini […]
Hayatımızın yolunu kim çiziyor?
Hayatımızın yönünü kim çiziyor? Kim belirliyor yamaçtan aşağı inen yağmur suyunun yolunu? Geri dönüp bakıyorum, ardımda bir sel yatağı, bir patika, kayalık bir yamaç. Bilmiyorum önüme hangi engel çıkacak, hangi sapaktan döneceğim ben, hangi gölün aynasında tanıyacağım yüzümü, hangi ağaç köklerini damarlarıma uzatacak; soruyorum şiirime. Yanıtı denizin üzerine çöken sis, buharlaşan su, toprağın […]
Hiç Durmadan Uçmak
Hiç durmadan uçan bir turna kuşuyum. Uçmaktan başka yapabileceğim bir şey de yok. Aşağıda beni bekleyen ölümün gri kollarına düşmemek için, hiçbir yere konmadan, durmaksızın uçmak zorundayım. Bu zorunluluk beni ürkütüyor. Ya kanatlarım beni taşıyamaz olursa, ya gücüm tükenirse? İşte o zaman aşağıda, büyük iştahla beni bekleyen, kimi zaman kapkara, kimi zaman gri, ölümcül alevler […]
DEPREM BİTTİ Mİ?
Anlayamıyorum başlıklı, deprem sonrası kaleme aldığım yazının bir paragrafında şöyle diyordum: ‘Yaşanan bu deprem felaketiyle açığa çıkan; toplumdaki dayanışma ruhunu, Hırant’ın cenazesinde açığa çıkan; ötekinin de acısını yüreğinde hissedebilme meziyetini, Gezi’de açığa çıkan; paylaşımcı, örgütlenme ruhunu görüp, yaşadıktan sonra, o atmosferi soluyarak İNSAN olmanın güzelliğini, hafifliğini deneyimledikten sonra, iktidara egemen olanların en korktuğu şey olan […]
ANNEMİN RESMİ OLAYDI
Kesildi birdenbire çocuk türküleri,Sularda akşamın başlamasıyla.. Afşar Timuçin Kara gözlü esmer çocuk kimsesiz çocukların barındıkları kurumunun merdivenlerinden hızlıca inerek bahçedeki kocaman çınar ağacının arkasına geçti. Gözlerinden sicim gibi yaşlar iniyordu. Henüz 6 yaşındaydı. Kurum çalışanlarının dediklerine göre buraya bebekken getirilmişti. Mavi renkte pazen kumaşın içinde kapkara gözleri olan esmer bebekti. Polis amcalar kendisini buraya getirdiklerinde […]