SON İNSAN DİRENİR!
Son İnsan, “Son İnsan Direnir” mottosuyla ve logosundaki Alberto Giacometti’nin sanat manifestosu kabul edilen Yürüyen heykel figürüyle okur-izler-yazar-yaşar yeni öznelliklerle buluştu. Doğaya yani verili-mevcudiyete öykünmeden, özerkliği ve mümkün olan en azla, bazen de salt bir çizgiyle beliren ve dünyanın örgütlü kötülüğüne karşı zarafetle direnen insan figürünün logo yapılması bile Son İnsan’ın tehdit türünden vaadini duymaya […]
KADIKÖY’DE AKŞAMÜSTÜ
Suat Mehrekule …….. Kadıköy’de akşam üstütepede o kızıl güneşyağmur da çiseliyorduhava da bir garip hava İskeleye koşan kadınElinde bir kırmızı gülGözlerinde uzun bir yolYetişmenin kederinde Uzaklaşan vapur sesiMartılar çığlık çığlığaDavetkar iyot kokusuHer şey telaşlı telaşlı Ne martılar sustu gittiNe vapurlar döndü geriBurası bir ayrı alemHerkes memnun eleminden Aklımda o sarhoş kadınZaman hala onda dururSaniye bile […]
LODOS
Arzu Cura Altunbulak ………. Uzaklar artık puslu Ne karşı kıyı ne adalar çok parlak Deniz kokusu gelmiyor Mavi yorgun, yaslı beyaza Uzaklar öksüz, uzaklar yalnız görünmüyor. Ketum martılar, fısıldamıyor. Bulutlar griye demir atmış Gün içine saklı Dalgalı denizlerim vardı benim Heyecanlı Kayalıklarda martıları dinler Balıklarla yüzer Poyrazları beklerdim Buralara gelmek için az mı yenildim? Ara […]
Gamze Abla Aşk da iflas mı etti?
Gamze Ablacığım ben hala aşka inanan bir genç kızım. Defterime kalpler çiziyorum. Sevgilim çok gülüyo. Romantik salağın teki olduğumu söylüyo. Neden diye sorunca da kalbin de bedeli var diyo. Ama ben kalbimdeki aşkın bedelini ödetmeye kalksam iflas ederler. Neden mi? Çünkü ben, her sevgilimle nereye gidersek gidelim, parayı ona ödetmiyorum. Bizim durumumuz iyi allaşükür. Yani […]
Fuzuli Kantatası ile Gloomy Sunday Kardeşliği
Alp Murat Alper Batı için “Gloomy Sunday” ne ise, doğu için “Fuzuli Kantatası” odur. Böylesi kardeş iki şarkının farklı kültürlerde ortaya çıkması ve benzer etkiyi yaratmasına ise ne denir bilemiyorum. Belki şunu demek mümkün; eğer “dünyanın evlatları”ndan biriyseniz, pekala olabiliyormuş. İş, evlatlardan biri olabilmekte. İkisi de benzer şarkı sözü temalarına sahip. “acıtsa da, öldürse de […]
Haiku/Fukushima
Yelda Karataş Fukushima kalbimi çevreleyen çocukların çürük iskeletinde Yelda Karataş ……… Fukushima all around the my heart skeletons of children English by: Yelda Karataş ……… Fukushima yo, Kokoro wo kakomu, kodomo no shitai. Japanese by : Volkan Erdemir ……… Fukushima Di kakûtê Zarokê ku dorpêç kirine dilê min Kurdish by: Fethullah Özmen
Bârânî
Yağmur damlası bulutuna Veda etti mi Toprak kuruluğuna Sardunya solgunluğuna Deniz durgunluğuna Umut yılgınlığına Veda eder El aman Bulut terk ederse yağmur damlasını Yeryüzü bereketine Karınca emeğine Meltem naifliğine Kainât ümidine Veda eder Pınar Ak
ANNEM DİYOR Kİ
Yelda Karataş Tek kaşımı kendim aldım Annem; ‘ kaşlarını yolma, daha erken’ diyor. Onun zamanında kaşlar belli bir yaştan sonra alınırmış. Gördük onun annesinin kaşlarını. Eski albümü açtım: ‘Bak, anneannemin evlilik kaşlarına, daha 16 yaşında, bir kıl göster, ellerinden öpeyim.’ Efendim, o zaman moda öyleymiş. Peki, canım annem, şimdi de moda böyle. Aynen, döndük dolaştık […]
Anne
Ayfer Beydemir anne duyuyor musundüşlerimde bir çocukıslakyalın ayakçırılçıplakçığlık çığlıkkirpiklerime dolanıyor Sus desus de anne ya da bırakbıraksağaltsın acıyısızıma tuz basarak Anneanne biliyor musunyapıştıkça hayatınkehribar saçlarınasavruldu umutlarımdüş/tümdüştüğüm her izdekanadı avuçlarım Sonrasonra babam anne babamhayaliyle silik pusluellerinde sarı kasım patılarıkokusu iremkokusu özlemdüşlerime geliyor Anneanne görüyor musun babam gözlerimde terliyor
Anka
Ömrümce kendimi hep sözde buldum;Söz cehennemdi yanıp kavruldum.Yeniden doğdum kendi külümden,Ben anka’ydım konuşuldum. Metin Altıok