Yürüdüğüm yol yaprağını dökmesi nar ağacının;

hem geride bıraktığım 

hem de varacağım nokta.

Biz ne baharlar gördük, ne rüzgârlar,

Açtık kollarımızı zamanın fırtınasına,

kâh geri sürüklendik, kâh ileri gittik

yapraklandık, çiçeklendik

ve o kırmızı nar yüreğimiz avuçlarımızda,

içinde bin bir tutku ve aşkla

savurduk sözcüklerimizi

göğün karanlığına.

Yürüdüğüm yol nar ağacının çıplak dalları.

Geldik önüne yol ayrımlarının 

çakıllı taşlı olana yöneldik,

çamurlara bata çıka, 

sivri taşlar batsa da ayağımıza

geri dönmedik. 

Geldiğim yer yaprağını dökmesi nar ağacının.

Dayadım kulağımı gövdesine de dinledim şiirini.

İşte bu dizeler

İşte bu iç çekişler 

narın söylediği.