Toz tutmuş bir rafım bugün

Kapaksız kitaplar bile diri

Ekâbir akşamı beklerken

Güneş ne nazlı

Sıkıldığım ben

Kuşun süzülen aklı

Kanadının altından gülen bir karga kadar

Dilim diken

Noktanın siyah olması kadar saçma

Bana bakan gözler

Kevgirde ben

Arapsaçı toplayan bir abla

Adada her virajdan sonra yeni manzara

Her nefes kullanılmış

Hayta ben

Kimsenin sevinçlerime gülmediği bir yerde

Mutluluk sıkışmış kavanozda

Perdede rüzgârın gücü

Aynı limandan uğurlamış ömrümü

Denediği ben

Gülşah Veryeri