YENİ BİR YILA GİRERKEN
YENİ BİR YILA GİRERKEN Birnur Akan Yeni bir yıla girerken adettendir. Yurtta ve dünyada gerçekleşen önemli olaylar ay ay listelenir, yorumlanır; yeni yıldan olumlu beklentiler dile getirilir. Karikatüristler eski yılı devrini tamamlamış bastonlu dede, yeni yılı ise yeni yürümeye başlamış altı bağlı neşeli gürbüz bir bebek olarak çizerler. Yeni yıldan beklentilere hep bardağın dolu […]
2025 YILINA VEDA
İstanbul 3 Aralık 2025 2025 YILINA VEDA Sevgili Tijen Sevgi Soysal Kitaplığında okuma tiyatrosu Sen psikolog arkadaşınla birlikte Sevgi Soysal Kitaplığı’ndaki son okuma tiyatromuza gelince çok sevindim. Ne yazık ki bu seferki etkinlikte düşüş oldu. Biliyorsun izleyicinin enerjisi çok önemli. İzleyicimiz çok azdı. Oyuncularımızdan Mert onbeş, onaltı yaşlarındaki öğrencilerini getirmişti. İlk anda sevindim ama onları […]
İKİ KITA, BİRKAÇ OYUN, BİRAZ UMUT
İstanbul 5. Aralık. 2025 İKİ KITA, BİRKAÇ OYUN, BİRAZ UMUT Sevgili Zehra Öncelikle bu mektuba başlarken biraz üzüldüğümü ifade etmek isterim çünkü İstanbul’daki günlerin azaldı ve kış boyunca yine uzaktan mektuplaşmak zorunda kalacağız. Ancak diğer yandan burada olduğun süreyi bu kadar yoğun ve üretken geçirmen beni hem sevindirdi hem de şaşırttı. İKSV Tiyatro Festivali’nde gördüğümüz […]
Per Petterson ve Kitapları Üzerine 2
Per Petterson ve Kitapları Üzerine 2 Hülya Duman Evet, kafamızdaki şüphelerle üçlemenin ilk kitabında kalmıştık. Kahramanımız Arvid, boşanmanın eşiğindedir. Gençliğindeyse okulu bırakıp, fabrika işçisi olarak, zaten mesafeli olan annesinin tepkisini üzerine çekmişliği vardır. Bu arada anne altı yıl önce bir oğlunu yitirmiş, hâlâ onun yasını tutmaktayken mide kanseri tanısı almıştır. Bu iki ağır yükü valizine […]
Otoportre
Otoportre Cemile Çakır Geçtiğim yollarda ayağıma batan taşlardan ezdiğim pigmentler ile boyadım otoportremi. Bundandır renklerin matlığı. Şuraya biraz acı isyan kırmızısı, biraz da maden karası. Dökülen yaprakların sarsından, turuncusundan sürdüm biraz. Sarı acının rengi derler ya, sen sonbaharın çoğul öykülerini anla. Bastığım çimenlerin yeşilinden gerek biraz da çağırmak için ilkbaharı, saçlarım uzansın […]
Geliyor Aklıma
Geliyor Aklıma “Yeni insanlar tanıdıkça yalnızlaşan”lara dikkat çeken Faruk Güçlü’ye… I.Terk edilmiş bir köy evi geliyor aklıma. Sahipsiz ağaçlar ve yol yorgunu insanlar… Akışı değişen su ve genzi yakan lavanta kokusu. Yol, yordam bilen yoldaşlar Ve kalabalık içinde yalnız olanlar geliyor aklıma. Başında çınar ağacı ve dibine düşen yaprakları unutmayan… Ve anıt ağaca benzeyen alınçizgileri […]
Çıvgın Gece
Çıvgın gece Kaba iki minder kafanın altındaKalabalıkAcıtmışım kulağını kahkahamlaSesim neşeli çıvgın gece-deSen kızgın eşekBen muzır hergele Sessizliği asıl bozanSensizliğin -asil- borazanıLafını kes kısalsın aksiliğinBir çocuğun kalbini yasakladın SevgiyeBir karıştan fazla etmez sırların‘Bir gün anlarsın’* Çıvgın, şakır daSen yoksun artık şarkıdaBeş boş çizgi Sessiz sekiz ses aramız-daYalnızlık şarkıyı içinden söylerAyna çok kırıldı sen bakmayınca ‘Bir gün mutlaka’** Gülşah […]
KUM KALELER
KUM KALELER ardıç fidana g/ebeyken tutuştu kalbinden yavru puhu viranede öksüz kaldı kocaman açılan gözleriyle böldü ürkek uykusunu hüma yüksekleri terk -i diyar eyledi kekliklerin tükenen soyu unuttu edayla sekmeyi göç yollarına pusular kurulu artık kırlangıçlar segâhla uyanıp hüzzamla kanat açıyor gırtlakları yırtan çığlıklarla gökler hüzün a ğ l ı y o r gönüller ırak […]
Hasretinde Tuz Üşür
Hasretinde Tuz Üşür yüreğimde kömür karası bir yara düşüm uykudan karagözümden düşen her damla yaşkatrandan karasahipsizlik duygusu var içimdekemirir nara nara ağlama buğdayın esmer bacısıağlamakardeşlik nutuklarına bel bağlamayaramızı gören her kurteksik etmiyor tuzuölçeksiz kullanıyor dozu bilir misinne kadar çok acı varyaralı yürüyen yüreğimdene kadar çokacılarla boğuştum yıllar yılıözgürlük ve sevda yolundakaç tarla sulandı kanımlaşimşekler öpüşünce […]
RARUS ENİM FERME SENSUS COMMUNİS İN İLLA / Yüksek Mevkilerde Sağduyu Oldukça Azdır
RARUS ENİM FERME SENSUS COMMUNİS İN İLLA / Yüksek Mevkilerde Sağduyu Oldukça Azdır Canan Kayışlı Annem, hayatın kaymak tabakasını “höpürdeterek” yiyenlerin, bunu payına kavunun kelek tarafı düşenlerin gözüne sokup, üstelik, onları küçümseyenleri “Allah’ın ipi çok uzun, onlar şu anda dünyanın sahibi sanıyorlar kendilerini; ama gün gelir, devran döner ve o ip birden çekilir, tepetaklak olur […]