Zaman sessizlik içinde

Gece başka başlar çaresizlikte,

Durur aklım baktığım maviliklerde.

İsterim ki bir dalın yemişi olmak,

Toprağın koynundan esen deli yel,

Çağırsın beni uzaklara uzaklara

Kanadında serçenin sürü bir göç

Kayboldukça yorgun bir çağın yamacında,

Arayalım istersen usulca,

Bu kırgın göçün adı olsun dudağımızda

Oysa bir tek ben korkarım sanırdım

İnce bir tülün savruluşuyla gecede

Saklar belki yeniden dar zamanlar

Çocukluğumun düşü gibi geçerken

Uçurtmalara isim bulduğum baharlar.

İnsan düşünürken beyhude herşey

Geçer doludizgin saatler

Bir büyük koridor uzanır önümüzde

Açılır kapılar göğün sonsuz yüreğine

Bilirim orda durulacak tüm düşünceler.