KÜFÜRCÜ

Kifayet Ceylan

Yorgunluktan ağrıyan belini sağ eli ile destekleyerek yürümeye devam etti. Otogara girdiğinde alnında ‘Bergama- Ayvalık‘ yazan yarım otobüs kalkmak üzereydi. Kendini içeriye attı. Sağdaki  koltukların ilk sırasına, pencere kenarına oturdu. Otobüsü kaçırmadığına sevinerek derin derin nefes aldı. Sol ön kapı açıldı göbekli ve tıknaz şoför direksiyona tutunarak ve tıslayarak kendini koltuğuna teslim etti. Otobüsün homurtusu başlamıştı ki şalvar giymiş, esmer, dalgalı saçlı, orta boylu bir kadın da hızlıca sağ ön kapıdan içeri tırmandı. Şoför, başını camdan dışarı uzatıp bir kez daha bağırdı tınısı düşük sesiyle:

“Hadi kalkıyoruz aşağıda yolcu kalmasın.” 

Binen olmadı, otobüs de hırlayarak yola koyuldu. Sağ ön koltukta cam kenarında oturan yolcu, “Zaten dolu araba, yolcu olsa nereye oturtacak acaba?” diye geçirdi içinden. Başını cama dayayarak uyumaya hazırlanıyordu ki kara saçlı kadınla şoför arasında bir muhabbet başladı ki dostlar başına.

“Nereden geliyorsun bu saatte?”

“Sorma savcılıktan geliyorum.”

“Oralarda işin ne, gene ne yaptın?”

“Dün polis göndermişler, savcılıkta ifaden var dediler. Sabah sabah malı melalı dağda bırakıp geldim. Neymiş efendim ben 450 milletvekiline hakaret etmişim. Adamın daha vekil sayısının 600’e çıktığından haberi yok. Yok efendim, ne 450’ye hakareti?  Nereden çıktı bu? Evet 450’sinin de anasını… dedim ama gördüğünüz gibi ben kadınım. Öyle bir şey yapmaya tabiatım müsade etmez.”

Cam kenarında oturan kadın dinlemediği halde tüm konuşmaları duyduğu için kıs kıs gülmeye başladı. Bir yandan da etrafı kolaçan ediyordu güldüğünü gören var mı diye. Esmer, dalgalı saçlı kadın bir yandan anlatıyor bir yandan kocasına da küfürü basıyordu. 

“Anasını… pezevengi. Yok efendim bana neymiş, yok efendim vekile sövülür müymüş, ben vatan hainiymişim, meclisteki vekiller olmasa vatanımız bölünürmüş, hatta dinimize küfür sayılırmış da o da elden gidermiş. Ulan iki çift laf ettik sanki makası elimize aldık kumaş keser gibi vatanı kesip parçaladık. Vekillere ettiğim iki çift lafla parçalanacak vatan zaten benim vatanım değil ki. Adamların vatanı paçavraya çevirdiğinin farkında değil benimki. Bir de benim aslı yoktan ettiğim küfürle din elden mi gider Allah’ın aşkına. Dini kuran Allah bir küfürle uçup elden gidecek din mi yaparmış, ben kadınım efendim küfür edemem, etsem bile bir şeycik olmaz dedikçe soru üstüne soru… Koyunları dağdan getirirken mi etmişim, ağılın kapısında mı etmişim vıdı… vıdı…

Yanda oturan kadın artık kahkahasını tutamaz oldu ve yüksek perdeden kapıp koyuverdi.

Şoförün yanı başında yerde oturan kadın anlatmaya devam ediyordu.

“Abi adam o kadar sıkıştırdı ki patladım en sonunda. Savcı bey savcı bey ne 450’si? 600’ünün de anasını avradını… deyiverdim. Mübaşir, katip, masanın üst yanında oturan kabak kafalı şişko adam başladılar gülmeye. Savcı onlara da öyle bir baktı ki kabak kafalı hariç öteki ikisi puta döndüler. Sonra savcı işaret etti mübaşir beni kolumdan tutup çıkardı, ben çıkarken savcı 450.. 600’ünün  de, çoban kadın… falan gibi lafları sayıp döküyordu. Çıkıp koşa koşa geldim. Davarlar nice oldu bilmem. Benim sümsük de çok cevval biri değil ki…”

Otobüs çatı denilen yol ayrımına geldi ve Bergama tarafına değil, Ayvalık tarafına döndü. 

Sağ tarafta oturan kadın otobüsün yalpalamasıyla uyandı. Şaşkın etrafına bakındı, ne esmer dalgalı saçlı kadın vardı, ne de otobüs Ayvalık tarafına dönmüştü. ‘Çok şükür, çok şükür rüyaymış, diyerek başını yeniden otobüsün camına yasladı.

KİFAYET CEYLAN