“Binmişiz alamete gidiyoruz kıyamete” der eskiler. Gerçekten de öyle galiba. Dünyanın başı döndü. Avrupa, özellikle de Almanya her hafta bir çağrı yaparak en az on günlük erzak, su, ilaç vs depolanmasını istiyor. Belçika, İngiltere ve diğerleri de öyle. Nato savaş kışkırtıcılığının derecesini hergün yükseltiyor. Rusya saldıracakmış. Bu arada biz de boş durmuyoruz. Başka bir coğrafyada Suudilerle ve Pakistan’la birlikte bir ortak savunma anlaşmasını imzalıyoruz. Bu ülkelerden biri saldırı altında kalırsa diğer ülkeler onu savunmakla yükümlü. Ben çocuğumu neden Pakistan ve Suudiler için ateşe atayım? Şimdilik çıt yok.
Diğer taraftan memleket fon skandalı ile çalkalanıp duruyor. İçedilen rakamları telaffuz etmek bile zor. Bu parayla ne yapılırı hayal edebiliyor musunuz? Kaç insanın karnı doyar, kaç hastahane, kaç bakımevi, kaç okul yapılır? “Kaç tane” diye düşünürken kendime güldüm. Aklıma bu paraların nerelerde kullanılacağına dair bir şey gelmedi. Hani yani yatlar, mücevherler, arabalar, yurt dışında villalar, araziler, satın alınacak politikacılar falan hayal sınırlarımda değil doğal olarak.
Avrupa gençliği ayakta. Fransa’da gıda ve benzin fiyatlarındaki artışlar, barınma sorunları, kamu hizmetlerindeki gerilemeler ve okullardaki kötü koşulları protesto amacıyla başlayan olaylar, tüm Avrupa’ya yayıldı. Gençlerin uzun ve soluklu mücadelesi Sırbistan’da 14 yıldır iktidarda olan hükümetin devrilmesini sağladı. Amerika’da Trump yapılan senato seçimlerinde büyük bir hezimete uğradı. Bu yenilginin sonuçlarını yakında yakın coğrafyamızda ve ülkemizde görmeyi umudediyorum.
Kadın cinayetleri de devam ediyor şüphesiz. Şu ana kadar 240 kadının erkekler tarafından öldürüldüğü açıklandı, Yüzlerce de şüpheli ölüm var. Yüksekten düşme, intihar süsü verilmiş ölümler.
Çocuklarını, ailesini besleyemeyen ve intihar eden babalar, okula aç yollanan çocuklar, şiddet, çöplüklerden yiyecek toplayan insanlar, kiralarını ödeyemedikleri için sokakta kalan aileler, ödenemeyen elektrik ve doğal gaz paraları kışa buz gibi giren evler; plansız yapılaşma, sel baskınları, ağaçsızlandırılan bir ülke. Ve tüm bunları haber yapan, protesto için bir araya gelen, bıçak kemiğe dayandı diye feryadeden insanlar baskı altında, demir parmaklıklar ardında.
Bu ay, karanlık ay. Kasım, aralık ve ocak için öyle derdi büyüklerimiz. Yazacak pozitif bir şey gelmedi aklıma. Kış kapıda. Hayat zor. Ama işte ne biçim bir şeyse şu umut, o da dilimin ucunda. Karanlıklar arasından bir ışık doğacak sonunda. Güzel günler göreceğiz bahara… Sağlıkla kalın.



